Yüzey Dağılımı Yayılımı

Yüzey Saçılımı özelliği, Saçılım parametrelerinin bir parçasıdır.

Parametreler #

Bu alt menü yalnızca saçılma modu 2D – Yüzeylerde olarak ayarlandığında kullanılabilir .

Mod  – Yüzey saçılma modunu belirtir. Aşağıdaki Mod örneğine bakın .

Rastgele Dağıtım – Örnekleri tüm ağ nesnelerine rastgele dağıtır.
UV Izgarası – Örnekleri düzenli desenlerde dağıtmak için UV haritalamasını kullanır.

Örnek: Mod #

Bu örnek, Rastgele Dağıtım ve UV Izgara modları arasındaki farkı göstermektedir.

Rastgele Dağılım #

Örnek Sayısı – Tüm Host nesnelerindeki toplam örnek sayısını verir. Alan Değiştiricileri eklemenin veya Eğim Sınırlaması tanımlamanın bu sayıyı azaltacağını unutmayın. Alan Başına seçeneği etkinleştirilirse , dağılım yoğunluk tarafından tanımlanır. Aşağıdaki Örnek Sayısı örneğine bakın .

Alan Başına – Etkinleştirildiğinde, örnek sayısı, sayının ana bilgisayarın yüzey alanı boyutuyla birleştirilmesiyle belirlenir. Değer, dağıtım alanının kenar/uç uzunluğunu belirtir. Sayı değeri 1 olarak ayarlanırsa, bu sayı örneklerin göreceli yoğunluğunu belirler. Aşağıdaki Alan Başına örneğine bakın .

Desen – Yoğunluk desenini belirler. Önceden tanımlanmış dağıtım haritalarından birini seçin veya özel bir doku kullanın.

Hiçbiri – Hiçbir harita seçilmedi.
Özel Doku – Özel bir doku kullanılıyor.

Yüksek Yoğunluklu Bozulmuş Çizgiler – Farklı yoğunluklarda bozulmuş çizgi deseni.
Düşük Yoğunluklu Bozulmuş Çizgiler – Farklı yoğunluklarda bozulmuş çizgi deseni.
Yüksek Yoğunluklu Gruplar – Farklı yoğunluklarda grup deseni.
Düşük Yoğunluklu Gruplar – Farklı yoğunluklarda grup deseni.
Yüksek Yoğunluklu Fraktal Yamalar – Farklı yoğunluklarda fraktal yama deseni.
Düşük Yoğunluklu Fraktal Yamalar – Farklı yoğunluklarda fraktal yama deseni.
Yüksek Yoğunluklu Düz Çizgiler – Farklı yoğunluklarda düz çizgi deseni.
Düşük Yoğunluklu Düz Çizgiler – Farklı yoğunluklarda düz çizgi deseni.
Yüksek Yoğunluklu Uzamış Yamalar – Farklı yoğunluklarda uzamış çizgi deseni.
Düşük Yoğunluklu Uzamış Yamalar – Farklı yoğunluklarda uzamış çizgi deseni.

Yoğunluk – Doku girdisine bağlı olarak örneklerin yaklaşık sayısını belirler. Dokudaki siyah renk, ilgili alandaki tüm örnekleri yok sayar. Beyaz renkle boyanmış alanlar maksimum sayıda örnek alır.  Aşağıdaki Yoğunluk örneğine bakın .

Harita Kanalı – UV kanalını belirler.  Aşağıdaki Yoğunluk Haritası örneğine bakın .

Örnek: Yoğunluk Haritası #

Yoğunluk haritası kullanmak, yepyeni bir örnek dağılımı oluşturur. Toplam örnek sayısı (yaklaşık olarak ‘Örnek Sayısı’ değerine eşittir) korunur ve harita değerleri 0’ın üzerinde olan tüm yüzeylere (haritanın tamamen siyah olmayan kısımlarına) dağıtılır. Örneklerin, daha koyu alanlara kıyasla daha yüksek yoğunluk haritası değerlerine sahip alanlarda oluşturulma olasılığı daha yüksektir.

UV Izgarası #

Desen – Izgara dağılımı için kullanılacak deseni belirler. Aşağıdaki Desen örneğine bakın .

Izgara – Dikdörtgen ızgara.
Çalışan Izgara – Her iki satırın birer tanesinin, ızgara aralığının yarısı kadar kaydırıldığı dikdörtgen ızgara.
Altıgen Izgara – Örnekleri altıgenler halinde düzenler.

Harita Kanalı – UV kanalını belirler.

Aralık – Deseni UV uzayında ölçeklendirir. Aralık 1 olarak ayarlandığında, desen tüm alanı kaplar. Aralık 0,5 olarak ayarlandığında, desen iki kez tekrarlanır. Aşağıdaki Aralık örneğine bakın .

Jitter – Örneklerin ne kadarının rastgele yerleştirileceğini belirler. Jitter 0 olarak ayarlandığında, tüm örnekler UV haritalamasına göre yerleştirilir. Jitter 1 olarak ayarlandığında, tüm örnekler rastgele yerleştirilir. Aşağıdaki Jitter örneğine bakın .

Ofset – Deseni verilen değer (yüzde olarak) kadar kaydırır. 0 ve 1 Ofset değerlerinin aynı sonucu verdiğini unutmayın, çünkü 1 değeri deseni bir tam tekrar kadar kaydırır. Aşağıdaki Ofset örneklerine bakın .

Kilitle – Etkinleştirildiğinde, Aralık ,  Titreme  ve  Ofset için V koordinatının değerleri  U koordinatının değerlerine kilitlenir.

Örnek: Ofset Kilitli UV #

Bu örnekte, desen dikdörtgen bir ızgara olarak ayarlanmıştır. Ofset hem U hem de V eksenlerine uygulanmıştır (V eksenini kilitleme seçeneği etkinleştirilmiştir).

Kenar Kesme #

Kenar Kırpma – Ana nesne sınırlarının dışındaki örneklerin öğelerini kırpar. Hem ana nesneleri hem de Alan değiştiricilerini etkiler. Aşağıdaki Kenar Kırpma örneğine bakın .

Kenar kırpma, birden fazla ağ elemanından oluşan dağınık örnekleri, alan değiştiriciler listesine eklenen değiştiricileri dikkate alarak, ana nesnelerin sınırları içinde kalacak şekilde kırpmak için kullanılır. Örneğin herhangi bir bütünsel parçasının (örneklenen modelin herhangi bir alt ağ elemanı) başlangıç ​​noktası, dağılım tarafından belirtilen alanın dışında kalırsa, bu parça işlenmez. Bu bir basitleştirmedir, ancak başlangıç ​​noktasını, bir elemanın büyüdüğü ana nesne üzerindeki bir nokta olarak düşünebilirsiniz.

Kenar kesme işleminin tipik kullanım alanları şunlardır:

• Çim alanlar – büyük çim kümeleri kullanılması durumunda, tanımlanmış alanın dışında tek tek çim yaprakları büyümez.

• Halılar – büyük lif demetleri kullanılması durumunda, tek tek lifler halı alanının dışına yerleştirilmeyecektir.

• Çakıl taşları, kayalar, ağaç kabuğu parçaları veya belirli bir sınır içinde dağıtmanız ve hiçbirinin bu sınırın dışına taşmamasını sağlamanız gereken diğer nesneler (bu sınır, ağ elemanının başlangıç ​​noktası hassasiyetine göre belirlenir).

Kenar kırpma özelliği, dağılımın daha rafine ve doğal görünmesini sağlamanın yanı sıra, RAM’den tasarruf ettiğiniz bazı örnekleri kaldırarak ve ayrıştırma süresini kısaltarak performansı artırır.

Örnek: Kenar Kesme #

Eğim Sınırlaması #

– Eğim Sınırlama parametrelerini etkinleştirir.

Eğim Sınırlaması – Saçılmayı yalnızca belirli açılardaki ‘eğimlerle’ sınırlandırır. Ayarlanan açı aralığı ne kadar düşükse, saçılmanın durduğu açı da o kadar küçük olur. Aşağıdaki Eğim Sınırlaması örneklerine bakın .

Yerel – Eğim Sınırlaması, her bir saçılım nesnesinin yukarı vektörüne göre ölçülür . 1
Dünya – Eğim Sınırlaması, tüm Ana nesneler için dünya Z ekseni yukarı vektörüne göre ölçülür . 

Açıdan Başlangıç ​​– Örneklerin filtreleneceği aralığın alt sınırı. 

Açı (Eşik Değer) – Örneklerin filtreleneceği aralığın üst sınırı. 

Örnek: Eğim Sınırlaması  #

Bu, eğim sınırlamalarının nasıl çalıştığına dair bir örnektir.

Örnek: Çoklu Konakçı Eğim Sınırlaması #

Bu örnek, birden fazla konuk nesnesinin birden fazla ana nesneye nasıl dağıtılabileceğini göstermektedir.

İrtifa Sınırlaması #

Belirtilen irtifa aralığında örnek sınırlamasına olanak tanır.

İrtifa Sınırı Modu – Dünya veya Yerel  modda irtifa birimlerinin aralığını tanımlar . 

Yerel – Yükseklik, cismin başlangıç ​​noktasına göre ölçülür. 2
Dünya – Rakım, dünyanın merkez çizgisine göre ölçülür.

Minimum Rakım (cm) – Minimum rakımı belirler. Bu eşiğin altındaki nesneler görüntülenmez.

Maksimum Yükseklik (cm) – Maksimum yüksekliği belirler. Bu eşiğin üzerindeki nesneler görüntülenmez.

Kümeleme #

Mod – Kümeleme yöntemini belirler.

Prosedürel Gürültü – Örnekleri prosedürel olarak kümelemenin bir yolu.
Renk Haritası – Kümeleme modu için girdi olarak bir doku kullanır. Her Konuk nesne için bir Küme rengi tanımlanabilir. Bu özelliğin çalışması için Küme renklerinin dokuda bulunması gerekir. Konuklar, dokuda aynı renge sahip alanlara dağıtılır. Aşağıdaki Renk Haritası Modu örneğine bakın .

Doku Yerleşimi – Prosedürel olarak oluşturulan haritanın nasıl konumlandırılacağını belirler.

XY – Doku yukarıdan yansıtılıyor.

UV – Doku, ana cihazın UV doku koordinatlarına göre konumlandırılır.

Tohum – Tohum numarasına bağlı olarak desenin farklı varyasyonlarını uygular. 

Boyut  – X ve Y eksenlerindeki kümelerin ortalama boyutunu belirtir. Boyut değeri ne kadar büyük olursa, kümeler de o kadar büyük olur.  XY seçildiğinde kullanılabilir.

Ölçek  – Kümeleme düzenini UV koordinatları boyunca ölçeklendirir. UV seçildiğinde kullanılabilir.

Döndürme  – Kümeleri bir merkez etrafında döndürür. UV haritalama için 0,0 noktası, XY haritalama için ise hedef nesnenin geometri merkezi veya listedeki tüm hedef nesnelerin ortak merkezidir.

X/Y Ofseti  – X ekseni veya Y ekseni boyunca ofset. Ofset yönü, kümelerin dönüşüne bağlıdır. XY seçildiğinde kullanılabilir.

U/V Ofseti – U ekseni veya V ekseni boyunca ofset. Ofset yönü, kümelerin dönüşüne bağlıdır. UV seçildiğinde kullanılabilir.

Pürüzlülük % – Daha düşük değerler yuvarlak kümeler oluştururken, daha yüksek değerler daha girintili çıkıntılı şekiller oluşturur.

Karıştırma % – Kümeler arasındaki kenarları bulanıklaştırır.

Çeşitlilik % – Belirli bir küme içinde kümelerden az sayıda nesnenin görünmesine izin verir. Daha küçük değerler, diğer kümelerden daha az örneğin alındığı anlamına gelir. Daha büyük değerler ise diğer kümelerden örneklerin karıştırılması anlamına gelir.

Notlar #

1. Ana uygulama kısıtlamaları nedeniyle, Eğim Sınırlaması’nın Yerel modu , Dünya uzayındaki Yukarı vektörünü kullanır . Bu seçenek, yerel ve dünya konumları arasında ayrım yapılması gereken diğer V-Ray ürünleriyle birlikte çalışabilirliği sağlamak için kullanıcı arayüzünde gösterilmiştir.

2. Yükseklik Sınırlaması’nın Yerel modu yalnızca dahili orijinlere sahip içe aktarılmış Revit aileleri (.rfa dosyaları) için çalışır.