Bu yöntem, ağırlık dağılımı için ısı yayılımı adı verilen bir süreç kullanır. Bu, ağı etkileyen bağlantı noktalarının ağın hacmi içinde bulunduğunu varsayar. Her bağlantı noktası, çevredeki ağa göre bir ısı kaynağı görevi görür. Daha sıcak = Daha yüksek ağırlık değerleri. Daha soğuk = Daha düşük ağırlık değerleri. Isı kaynağı görevi gören ağ içindeki her etki nesnesine başlangıç ağırlıkları atanır ve bu ağırlık değerleri çevredeki ağa yayılır. Isı (ve dolayısıyla ağırlık değeri), köşeler kaynaktan uzaklaştıkça azalır veya söner.
Not: Isı haritası tabanlı kaplama, çoklu olmayan veya delikli ağlarda veya ince üçgen ağlarda başarısız olabilir. Oldukça homojen olan su geçirmez modellerde daha iyi çalışır. Isı haritası tabanlı kaplama, voksel tabanlı kaplamadan daha hızlı sonuç verebilir.
