Görüntü Örnekleyici

V-Ray’de, görüntü örnekleyici, bir pikselin rengini, o pikselin içindeki ve çevresindeki renklere dayanarak hesaplayan bir algoritmayı ifade eder.

Bir görüntüdeki her piksel yalnızca bir renge sahip olabilir. Bir pikselin rengini elde etmek için V-Ray, nesnenin malzemesine, nesneye çarpan doğrudan ışığa ve sahnedeki dolaylı aydınlatmaya dayanarak hesaplama yapar. Ancak tek bir piksel içinde birden fazla renk olabilir; bu renkler, kenarları aynı pikselde kesişen birden fazla nesneden veya nesne şeklindeki değişiklikler veya ışık kaynaklarının azalması ve/veya gölgelenmesi nedeniyle aynı nesne üzerindeki parlaklık farklılıklarından kaynaklanabilir.

Böyle bir piksel için doğru rengi belirlemek için V-Ray, pikselin kendisinin farklı bölümlerinden ve çevresindeki piksellerden renkleri  inceler (veya örnekler ). Bu işleme görüntü örneklemesi denir . V-Ray, her biri kendi örnekleme yaklaşımına ve kendi parametrelerine sahip iki ana görüntü örnekleyici içerir: Aşamalı ve Kova.

Görsel, Tuna Unalan’ın izniyle kullanılmıştır.

Tek bir piksel içinde birden fazla renk. Piksel hangi renkte olmalı? 

Bu bölüm, tüm örnekleyici türleri için ortak parametreleri kapsamaktadır. Her örnekleyiciye özgü parametreler için aşağıdaki örnekleyici bölümlerine bakın.

Tür – Görüntü örnekleyici türünü belirtir. Seçilen türe ait özel parametreler bu açılır menünün alt kısmında görünür .

Aşamalı  – Görüntünün tamamını aşamalı olarak örnekler.   Ek parametreler için Aşamalı Örnekleyici bölümüne bakın  . Kova  – Piksellerin yoğunluk farkına bağlı olarak piksel başına değişken sayıda örnek alır.   Ek parametreler için  Kova Örnekleyici bölümüne bakın  .

Minimum Gölgelendirme Oranı – Kenar yumuşatma (AA) için atılan ışın sayısını, parlak yansımalar, küresel aydınlatma (GI), alan gölgeleri vb. diğer efektler için atılan ışın sayısıyla karşılaştırır. Daha yüksek değerler, kenar yumuşatma için daha az zaman harcandığı ve gölgelendirme efektlerinin örneklenmesine daha fazla çaba harcandığı anlamına gelir.

Render Maskesi  – Render maskesi özelliğini etkinleştirir. Render maskesi, görüntünün hangi piksellerinin hesaplanacağını tanımlamanıza olanak tanır. Geri kalan pikseller olduğu gibi bırakılır. Bu özellik, V-Ray çerçeve arabelleği ve  Kova  görüntü örnekleyicisiyle en iyi şekilde çalışır. Aşağıdaki türler mevcuttur:

Devre Dışı Bırak  – Oluşturma maskesi kullanılmaz.
Doku – Oluşturmayı yalnızca dokunun beyaz alanlarıyla sınırlamak için siyah beyaz bir doku kullanır. Ayrıca, op: sözdizimini kullanarak bir Görüntü Dosyası VOP’u belirterek (örneğin /mat/imageFile) animasyonlu doku dizileri de kullanabilirsiniz. Görüntü Dosyası VOP’unun UV Türünün Ortam ve Eşleme Türünün Ekran olarak ayarlanması gerektiğini unutmayın .  Nesne – Yalnızca belirtilen nesneler oluşturulur. Nesne Kimliği  – Yalnızca belirtilen nesne kimliklerine sahip nesneler oluşturulur. Birden fazla nesne kimliğini boşlukla ayrılmış bir liste olarak listeleyebilirsiniz. Geometri düğümlerine kimlik eklemek için, V-Ray menüsünü kullanarak V-Ray Nesne Özellikleri ekleyin .

Daha fazla bilgi için  aşağıdaki Render Maskesi örneğine  bakın.

Render Durumunda Maskeyi Temizle – Render Maskesi etkinleştirildiğinde kullanılabilir . Devre dışı bırakıldığında, maskelenmiş bölge VFB’deki önceki görüntünün üzerine bindirilir. Bu, kamera hareket etmediği sürece taslak render’lar veya hızlı shader önizlemeleri için kullanılabilir. Not: Bir animasyon render edilirken, görüntü temizleme zorunlu olarak etkinleştirilir.

Nesne Kimlikleri  – Oluşturma maskesi “Nesne Kimliği” olarak ayarlandığında, oluşturma maskesi için kullanılacak nesne kimliklerinin bir listesini belirtir.

AA Filtre Tipi  – Kenar yumuşatma için kullanılacak filtre tipini belirtir. V-Ray sekiz farklı kenar yumuşatma filtresi sunar: Kutu, Alan, Üçgen, Lanczos, Sinc, Catmull-Rom, Gauss ve Cook Değişkeni. Her birinin avantajları ve dezavantajları vardır ve bu da onları farklı görevler için kullanışlı hale getirir.  Daha fazla bilgi için, aşağıdaki Kenar Yumuşatma Filtreleri örneğine  ve  Kenar Yumuşatma Filtreleri ve Moire Etkileri örneğine bakın   .

Boyut  – Filtrenin piksel cinsinden boyutunu belirler. Daha yüksek değerler daha bulanık sonuçlar verir.  Daha fazla bilgi için   aşağıdaki Kenar Yumuşatma Filtreleri örneğine  ve  Kenar Yumuşatma Filtreleri ve Moire Efektleri örneğine bakın.

Filtreleme kapalı

Lanczos filtre, boyut 2.5

Üçgen filtre

Sinc filtre, boyut 2.5

Kutu filtre, boyut 2.5

Alan filtresi, boyut 2,5

Catmull-Rom filtresi

Cook Değişken filtre, boyut 2.5

Causs filtresi, boyut 2.5

Filtre türünü değiştirmek için kaydırıcıyı sürükleyin.

Filtre Yok

Kutu filtre

Alan filtresi, boyut 1.5

Alan filtresi, boyut 4.0

Üçgen filtre, boyut 1.5

Lanczos filtresi

Catmull-Rom filtresi

Gauss filtresi, boyut 1.5

Gauss filtresi, boyut 6.0

Filtre türünü değiştirmek için kaydırıcıyı sürükleyin.

Orijinal görüntü

Aynı görüntü, ancak krom malzemeye sahip nesneler yeniden oluşturuldu.

Gerçek render maskesi görüntüsü – RGB kanalları

Gerçek render maskesi görüntüsü – Alfa kanalı

Bu bölüm,  Aşamalı  Örnekleyici Türüne özgü bilgiler sunmaktadır.  Aşamalı  örnekleyici, tüm görüntüyü aşamalı olarak geçişler halinde işler.

Bu örnekleyicinin avantajı, bir görüntüyü çok hızlı bir şekilde görebilmeniz ve ardından ek geçişler hesaplanırken gerektiği kadar uzun süre iyileştirme yapmanıza olanak sağlamasıdır. Bu, görüntünün son kova tamamlanana kadar bitmediği kova tabanlı görüntü örnekleyicilerinin aksine bir durumdur.

Bir dezavantajı, özellikle render öğeleriyle çalışırken bellekte daha fazla veri tutulması gerekliliğidir. Ayrıca, dağıtılmış render kullanılırken, sürekli iyileştirme nedeniyle istemci makine ile render sunucuları arasında sık iletişim gereklidir; bu da render sunucularındaki CPU kullanımını azaltabilir. Bu etki,  Ray paket boyutu  parametresi kullanılarak bir ölçüde kontrol edilebilir.

Min Subdivs  – Görüntüdeki her pikselin aldığı minimum örnek sayısını kontrol eder. Gerçek örnek sayısı, subdivs’in karesidir.  Not:  GPU tabanlı bir üretim motoru kullanılırken bu seçenek kullanılamaz.

Max Subdivs  – Görüntüdeki her pikselin alacağı maksimum örnek sayısını kontrol eder. Gerçek örnek sayısı, subdivs değerinin karesidir. Sıfır ise, örnek sayısı sınırlı değildir.

Gürültü Eşiği  – Görüntüde istenen gürültü seviyesi. Bu değer 0,0 ise, maksimum  alt bölümleme  değerine ulaşılana veya  işleme süresi  sınırına ulaşılana kadar tüm görüntü eşit olarak örneklenir.

Maksimum Render Süresi (dk)  – Dakika cinsinden maksimum render süresi. Bu dakika sayısına ulaşıldığında render işlemi durur. Bu, tüm kare için render süresidir; ışık önbelleği, ışınım haritası vb. gibi tüm GI ön geçişlerini içerir. Bu değer 0,0 ise, render süresi sınırlı değildir.

Işın Paketi Boyutu  (CPU) – Dağıtılmış işleme için her makineye verilen iş parçasının boyutunu kontrol etmek için kullanışlıdır. Dağıtılmış işleme kullanılırken, daha yüksek değerler işleme sunucularındaki CPU’ların daha iyi kullanılmasına yardımcı olabilir.

Işın Paketi Boyutu  (GPU) – RT-GPU için ağ üzerinden aktarılacak örnek sayısını kontrol eder. RTX işleme kullanılırken kullanılabilir. 

Piksel Başına Işın Sayısı  – RT-GPU için piksel başına örnek sayısını kontrol eder. GPU/RTX işleme kullanılırken kullanılabilir.

1 geçişten sonraki görüntü

16 geçişten sonraki görüntü

64 geçişten sonraki görüntü

Bu bölüm, Kova Numune Alma Cihazı Tipine özgü bilgileri kapsamaktadır   .

Bu örnekleyici, piksel ile komşu pikseller arasındaki yoğunluk farkına bağlı olarak piksel başına değişken sayıda örnek üretir.

Bu, çok sayıda küçük ayrıntı içeren (örneğin, prosedürel kürk gibi) ve/veya bulanık efektler (alan derinliği, hareket bulanıklığı, parlak yansımalar vb.) içeren görüntüler için tercih edilen örnekleme yöntemidir.

Yukarıdaki diyagram, V-Ray’in Kova örnekleyiciyi kullanırken örnekleri nasıl yerleştirdiğini görsel olarak göstermektedir. Siyah kareler görüntünün piksellerini, noktalar ise tek tek örnekleri temsil etmektedir. İlk geçişte V-Ray her zaman  Min. subdivs  parametresiyle belirlenen minimum sayıda örnek yerleştirir. Ardından örneklerin rengi karşılaştırılır ve sonraki geçişlerde gerektiğinde daha fazla örnek eklenir.

Alt bölümleri kilitle  – Her piksel için alınacak örnek sayısını sabitler.

Minimum Alt Bölüm Sayısı  – Her piksel için alınan ilk (minimum) örnek sayısını belirler. Çok ince çizgiler doğru şekilde yakalanmadığı veya hareket bulanıklığı kullanırken hızlı hareket eden nesneler olmadığı sürece, bunu nadiren 1’den fazla bir değere ayarlamanız gerekecektir. Gerçek örnek sayısı, bu sayının karesidir (örneğin, 4 alt bölüm, piksel başına 16 örnek üretir).

Maksimum Alt Bölme Sayısı  – Bir piksel için maksimum örnek sayısını belirler. Gerçek maksimum örnek sayısı, bu sayının karesidir (örneğin 4 alt bölme, maksimum 16 örnek üretir). Komşu piksellerin yoğunluk farkı yeterince küçükse, V-Ray’in maksimum örnek sayısından daha az örnek alabileceğini unutmayın.

Gürültü Eşiği  – Bir pikselin daha fazla örneğe ihtiyaç duyup duymadığını belirlemek için kullanılan eşik değeri.

Uyarlanabilirlik Sınırı – Aşırı pozlanmış alanların aşırı örneklenmesini önlemek için uyarlanabilir kova için bir yoğunluk sınırı belirtir. Daha düşük değerler, daha düşük bir sınır ve potansiyel olarak gürültülü aşırı pozlanmış alanlar anlamına gelir. Daha yüksek değerler, aşırı pozlanmış alanlarda daha fazla örnek üretir.

Ateşböceği Kaldırma – Oluşturulan görüntüdeki ateşböceklerini kaldırır ve oluşturma sürelerini optimize eder. Ayrıca, animasyonlardaki titreme etkisini ortadan kaldırır. Geçerli değerler 0 ile 1 arasındadır. Daha büyük değerler daha fazla ateşböceğini kaldırır, ancak oluşturulan görüntüdeki ayrıntıları da kaldırmaya başlayabilir. Bu seçenek yalnızca Kova Örnekleyici türünde mevcuttur.

Bu özellik yalnızca GPU/RTX üzerinde render işlemi yapılırken etkindir.

Doku Boyutunu Yeniden Boyutlandır – Bellek kullanımını optimize etmeye yardımcı olmak için dokuların çözünürlüğünün/boyutunun nasıl ele alınacağını belirler. Olası değerler şunlardır:

Tam Boyut  – Dokular orijinal boyutlarında yüklenir.
Yeniden Boyutlandırma  – Yüksek çözünürlüklü dokuların boyutunu, işleme performansını optimize etmek için daha küçük bir çözünürlüğe ayarlar.
Mipmapleme  – Tüm doku dosyalarını varsayılan çözünürlüklerinde (orijinal veya yeniden boyutlandırılmış) yüklemek yerine, V-Ray dokuları gerektiği gibi yükler ve bunlar için otomatik olarak mipmap döşemeleri oluşturur (doku türünden bağımsız olarak). Sonuç olarak, GPU bellek tüketimi azaltılabilir; görünür olmayan dokular yüklenmez ve kameradan daha uzakta olan dokular daha düşük çözünürlükte yüklenir. Doku algılama işlemi sırasında, V-Ray GPU daha yavaş işleme yapar. Tüm dokuların yüklendiğini algıladığında, otomatik olarak geleneksel, daha hızlı moda geçer ve V-Ray günlüğünde modların değiştiğine dair bir mesaj görüntülenir. Bu seçenek yalnızca Üretim İşleme Modunda mevcuttur.
Sıkıştırılmış – Dokular, GPU bellek tüketimini azaltmak için sıkıştırma ile yüklenir. Bu doku modu, dokuyu daha küçük hale getirmek için doku kalitesinden biraz ödün verir (bellek kullanımında yaklaşık %75 azalma). Sonuç olarak, dokular için çok daha az belleğe ihtiyaç duyarsınız ve bu da daha büyük sahnelerin oluşturulmasını mümkün kılar. Bu seçenek kullanılarak tüm dokular sıkıştırılmaz ve bitmap kullanımına bağlı olarak istisnalar yapılır:

• • Eğer bir bitmap hem normal/kabartma hem de renk haritaları için kullanılıyorsa, çünkü normal haritalar için sıkıştırma genellikle renk haritaları için iyi sonuç vermez ve bunun tersi de geçerlidir;

  • Yer değiştirme için kullanılan bitmap’ler;

  • Lens efektleri için kullanılan bitmap’ler.

Boyut  –  GPU ile dokuları yeniden boyutlandırma özelliği etkinleştirildiğinde, bu değer dokuların yeniden boyutlandırılacağı çözünürlüğü belirtir.

Biçim  –  Malzeme dokusu bilgilerini belleğe kaydetmek için kullanılan kanal başına bit sayısı.  8 bit ,  16 bit  ve  32 bit arasında seçim yapabilirsiniz . Bu, ışıklar ve yer değiştirme için kullanılan dokuları etkilemez.

Post Efekt Hızı – Aşamalı işleme sırasında güncellemelerin sıklığı; kabaca gürültü giderme ve/veya lens efektleri gibi efektlerin kare işleme süresine kıyasla ne kadar zaman aldığını gösteren yüzdedir. Sıfır, aşamalı işleme sırasında güncellemeleri devre dışı bırakırken, daha büyük değerler efektlerin daha sık güncellenmesine neden olur; 100 ise mümkün olan en sık güncellemeyi sağlar. Genellikle 5 ile 10 arasında değerler yeterlidir.