Genellikle, kameraya optimum miktarda ışık girmesini sağlamak için hem enstantane hızını hem de diyafram değerini ayarlamanız gerekir.
Aşağıdaki grafik, f11 diyafram açıklığına ayarlanmış bir objektiften geçen ışık miktarını göstermektedir. Şekil A’da, deklanşör hızı yüksektir ve yalnızca az miktarda ışık geçer. Şekil B’de, deklanşör hızı düşüktür ve daha fazla ışık geçer.
Örneğin, güneşli bir günde dış mekanda çekim yaparken, parlak ortamı telafi etmek için daha hızlı bir enstantane hızı ile küçük bir diyafram açıklığını birleştirirsiniz.
Ancak hava bulutluysa, objektiften daha fazla ışık geçmesi için enstantane hızını düşürmek isteyebilirsiniz. Aksi takdirde, fotoğrafınız az pozlanmış ve çok karanlık görünecektir.
Ortamınızda hızlı hareket eden nesneler varsa, bulanıklığı önlemek için daha hızlı bir enstantane hızı kullanmayı tercih edebilirsiniz. Daha hızlı enstantane hızını telafi etmek için, daha fazla ışık girmesi için diyaframı da açmanız gerekecektir.
Buradaki zorluk, enstantane hızı ve diyafram açıklığı arasında etkili bir denge kurmaktır. Bir durumda iyi sonuç veren bir ayar, başka bir durumda aynı sonucu vermeyebilir.
Özet #
3ds Max’te sahnelerinizi geliştirirken, doğru aydınlatma koşullarını elde etmek için çeşitli pozlama ayarlarıyla denemeler yapmanız gerekecektir. Bu ayarlardan bazıları enstantane hızına ve diyaframa bağlıdır; özellikle Fiziksel Kamera modelleri fiziksel pozlama kontrollerini modellemektedir.
(1/2 saniye pozlama türü, fiziksel kameralar için varsayılan seçenek değildir, ancak eski tip film kameralarında en yaygın kullanılan türdür.)
Sonraki üç görsel, farklı pozlama ayarlarının aynı sahne üzerindeki etkilerini göstermektedir.
Doğru pozlanmış sahne: deklanşör hızı 1/500 saniye, diyafram f8.
Yetersiz pozlanmış sahne: deklanşör hızı 1/1000s, diyafram f16.
Aşırı pozlanmış sahne: deklanşör hızı 1/100s, diyafram f5.6.
