Denizaltıdan Fırlatılan Balistik Füze

Hedeflediğimiz son atış sadece suyu değil, aynı zamanda Ateş ve Dumanı da içeriyor. Füze duman izi için bir parçacık akışı (PFlow) sistemi kullanılıyor. Duman, Phoenix Ateş/Duman simülatörü kullanılarak simüle ediliyor.

Sıvı için, nihai etkiyi elde etmek amacıyla üç sıvı kaynağı ekliyoruz. Bunlardan biri füzeye, biri jeosfere, üçüncüsü ise sıçrama parçacıkları yayan bir koni geometrisine bağlıdır. Sıvı ve parçacıklar Phoenix Sıvı Simülatörü ile simüle edilir. Bunların hepsi birlikte, inandırıcı bir denizaltıdan fırlatılan balistik füze etkisi oluşturur.

Bu simülasyon, 08 Temmuz 2021 tarihli Phoenix 4.41 Nightly Build ve en az 3ds Max 2018 için V-Ray 5 Resmi Sürümünü gerektirir. Nightly sürümlerini https://nightlies.chaos.com adresinden indirebilir  veya en son resmi Phoenix ve V-Ray sürümlerini  https://download.chaos.com adresinden edinebilirsiniz . Burada gösterilen sonuçlar ile kurulumunuzun davranışı arasında büyük bir fark fark ederseniz, lütfen Destek Formunu kullanarak bizimle iletişime geçin .

Proje dosyalarını indirmek için: 

Takip etmek istiyorsunuz ama ehliyetiniz yok mu?:

Ölçek, herhangi bir simülasyonun davranışı için çok önemlidir. Simülatörün gerçek dünyadaki birim cinsinden boyutu  , simülasyon dinamikleri için önemlidir.

Büyük ölçekli simülasyonlar daha yavaş hareket ediyor gibi görünürken, orta ve küçük ölçekli simülasyonlarda çok sayıda güçlü hareket gözlemleniyor.

Simülatörünüzü oluştururken, Simülatörün gerçek dünya boyutlarının gösterildiği Izgara (Grid) açılır menüsünü kontrol edin. Sahnedeki Simülatörün boyutu değiştirilemiyorsa, Izgara açılır menüsündeki Sahne Ölçeği (Scene Scale) seçeneğini değiştirerek çözücüyü ölçeğin daha büyük veya daha küçük olduğu gibi çalışacak şekilde kandırabilirsiniz .

Phoenix çözümleyicisi, Görüntüleme Birimi Ölçeğini nasıl görüntülemeyi seçtiğinizden etkilenmez; bu sadece bir kolaylık meselesidir. Birimleri Metre olarak ayarlamak mantıklı bir seçimdir.

Özelleştir → Birim Ayarları’na gidin ve Görüntü Birimi Ölçeğini Metrik Metre olarak ayarlayın . Ayrıca, Sistem Birimlerini 1 Birim 1 Metreye eşit olacak şekilde ayarlayın .

Son sahne şu unsurları içermektedir:

1. Sahneye ölçek hissi katmak için kullanılan gemi objesi;

2. Füze geometrisi;

3. Her biri sırasıyla Füze , Jeosfer ve Koni’yi yayıcı olarak kullanan üç sıvı kaynağı ;

4. Phoenix Yangını / Duman izinin kaynağı;

5. Phoenix Plain Force, sahnede rüzgar kuvveti olarak;

6. Phoenix Yangın/Duman Simülatörü ;

7. Phoenix Sıvı Simülatörü ;

8. V-Ray Fiziksel Kamera ( VRayCam ) ile render işlemi gerçekleştirilir;

9. Aydınlatma için V-Ray Sun & Sky kurulumu.

Son sahnenin yakın çekiminde şu unsurlar yer almaktadır:

1. Sıvı kaynağı olarak koni geometrisi;

2. Jeosfer geometrisi, başka bir sıvı kaynağı olarak;

3. Füze nesnesi;

4. Parçacık Akışı düğümü: Hareket eden füze nesnesine bağlı PF Kaynağı .

Zaman Kaydırıcısının 0 ile 120 arasında hareket etmesi için Zaman Yapılandırması → Animasyon Süresi ayarını 120 olarak belirleyin .

Füze atışının birkaç önemli özelliği vardır:

• Birincisi, roket su altından fırlatıldığında, duman izi rüzgar nedeniyle soldan sağa doğru sürüklenir. Okyanus dalgasının yönü, sahnedeki Düzlem Kuvveti yönelimiyle örtüşmektedir.

• İkinci olarak, füze fırlatıldıktan sonra denizden çok sayıda duman sıçraması meydana gelir. Duman izi, mavimsi bir tonla parlak beyazdır. Roket kameranın görüş alanının dışında uçsa bile, okyanus yüzeyinde sıcak dumanın yansımasını görebiliriz. Bu, Ateş/Duman simülatörünün, kamera görüş alanının dışında kalan bir kesit için yeterince yüksek olması gerektiği anlamına gelir.

Duman ve sıvı bağımsız olarak simüle edilse de, sıçrama/sis/köpüğün bazı kısımları dumanla örtüşerek sahneyi görsel olarak daha inandırıcı hale getiriyor.

İşte SLBM füzesinin fırlatılmasının genel aşamaları:

1. Füze 5. karede fırlatılıyor ve yerçekimi nedeniyle kademeli olarak hız kaybediyor.

2. 50. karede füze ateşlenmeye başlıyor. Füzenin yörüngesini değiştirirken, füze namlusundan sıcak beyaz duman çıktığını görebilirsiniz.

3. 59. karede, füze ateşlemesi okyanus yüzeyine ulaşarak büyük miktarda su sıçramasına neden oluyor.

4. 65. karede füze hızlanma aşamasına giriyor ve tam hızla gökyüzüne doğru yükseliyor.

Burada verilen Parçacık Akışı ayarları, Phoenix Simülasyonu için yalnızca bir başlangıç ​​noktasıdır. Sahnenize göre bunları dilediğiniz gibi değiştirip düzenleyebilirsiniz.

İşte parçacık simülasyonunun önizleme animasyonu. Bu parçacık sistemi oldukça basit; sistemde yalnızca bir olay var. Bu olay, anahtar karelerle gösterilen füze nesnesine bağlı.

Parçacıklar koyu sarı renkte gösterilmiştir.

Burada parçacık sistemlerinin Parçacık Görünümünü görebilirsiniz. Birth operatörü için Emit Start değeri 50 olarak ayarlanmıştır çünkü füze 50. karede ateşlenir.

Parçacıkların hızı 125,0 m olarak ayarlanmış olup, sapma miktarı 20,0 m olarak belirlenmiştir .

Parçacıkların yaşı, Ömür süresi 1 olarak ayarlanmış olan Delete operatörü tarafından kontrol edilir , böylece parçacıklar uzun süre kalmaz.

Şimdi bir simülatör oluşturalım. Oluştur Paneli → Oluştur → Geometri → PhoenixFD → FireSmokeSim yolunu izleyin .

Phoenix Simülatörünün sahnedeki tam konumu XYZ: [0.0, 0.0, 3.25]’tir.

Grid açılır menüsünü açın ve aşağıdaki değerleri ayarlayın:

• Hücre Boyutu : 0,244 m

• Boyut XYZ: [ 32, 32, 48 ] – Simülatör boyutunu, PFlow parçacıklarını kabaca kaplayacak şekilde küçük tutun.

• Konteyner Duvarları : X ve Y’ye Açık, ancak Z’ye Sıkışmış (-).

• Uyarlanabilir Izgara: Duman  – Uyarlanabilir Izgara algoritması, simülasyonun sınırlayıcı kutusunun isteğe bağlı olarak dinamik olarak genişlemesine olanak tanır.  0,001 Eşik değeriyle  , simülasyon sınırlayıcı kutusunun köşelerine yakın hücreler 0,001 veya daha yüksek bir Duman değerine ulaştığında Simülatör genişler. Ek Marj 25 olarak ayarlanmıştır .

• Genişlet ve Küçültme seçeneğini etkinleştirin  – bu sayede uyarlanabilir ızgara, ızgaranın sınırlarında çok ince duman olduğunda geri daralmaz.

• Maksimum Genişletmeyi Etkinleştir : X: (261, 261), Y: (261, 261), Z: (0, 1448)  – simülasyon ızgarasının Maksimum Boyutunu sınırlayarak bellek ve simülasyon süresinden tasarruf sağlar.

 Simülatör → Çıkış seçeneğini seçin ve Sıcaklık , Duman ve Hız Izgara Kanalı  çıkışını etkinleştirin . 

Şimdi, sahnede bir Phoenix Ateş/Duman Kaynağı oluşturalım . Oluştur Paneli → Oluştur → Yardımcılar → PhoenixFD → PHXSource yolunu izleyin. Adını PHXSource-Missile-Smoke olarak değiştirin .

Ekle düğmesine basarak hangi geometrinin yansıtılacağını seçin ve Sahne Gezgini’nde PF Kaynağı girişini seçin.

PF Kaynağı düğmesini seçtiğinizde , Kullanılabilir Olaylar iletişim kutusu açılır. Hem ” PF Kaynağı 001→PF Kaynağı 001 ” hem de ” PF Kaynağı 001→Olay 001 ” seçeneklerini seçin.

PHXSource-Missile-Smoke için :

• Yayın Modunu Yüzey Kuvveti olarak  ayarlayın  ve değerini canlandırın.

• Sıcaklık değerinin animasyonunu oluşturun.

• Duman seviyesini 1.0 olarak ayarlayın .

• Hareket Hızını 1.0 olarak ayarlayın .

• Prt Shape seçeneğini Küre , 1 voksel olarak ayarlayın.

Şimdi, Grafik Düzenleyiciler/Parça Görünümü → Eğri Düzenleyici’ye gidelim  ve PHXSource-Missile-Smoke’un Çıkış  Hızı  eğrisine anahtar kareler atayalım  . Çıkış Hızı’na anahtar kareler atayın  , böylece zaman içinde değişebilir.

Ekran görüntülerinde her kare ve değer gösterilmektedir.

İşte PHXSource-Missile-Smoke’un Çıkış Hızı için anahtar kareleri içeren bir tablo . 

Grafik Düzenleyiciler/Parça Görünümü → Eğri Düzenleyici’ye gidin  ve PHXSource-Missile-Smoke’un Sıcaklık  eğrisine  anahtar kareler ayarlayın  . Sıcaklık parametresine bazı anahtar kareler ekledik  , böylece zaman içinde değişebilir.

Bu eğitimde kullanılan her kare ve değer ekran görüntülerinde gösterilmiştir.

İşte PHXSource-Missile-Smoke’un Sıcaklık ayarı için kullanabileceğiniz anahtar kareleri içeren bir tablo. 

Phoenix Yangın/Duman Simülatörü’nün Simülasyon açılır menüsünü seçin . Duman animasyonu 50. karede başladığı için Başlangıç ​​Karesini 49 olarak ayarlayın . Animasyonun tamamını simüle etmenize gerek yok. Sadece bir örnek yeterli, bu nedenle Bitiş Karesini 90  olarak  ayarlayın .

Simülasyonu başlatmak için Başlat  düğmesine basın  .

İşte simülasyonun bu aşamaya kadarki önizlemesi.

 Akışkan simülasyonunu iyileştirmek için, bir sonraki adımda koruma yöntemini PCG Simetrik olarak değiştiriyoruz  .

Phoenix Yangın/Duman Simülatörünü seçin ve  Koruma Yöntemini PCG Simetrik  olarak  değiştirin ,  Kaliteyi ise 80  olarak  ayarlayın .

PCG Simetrik seçeneği, genel olarak duman veya patlamalar için kullanılabilecek en iyi yöntemdir ve hem detayı hem de simetriyi korur. Yüksek Koruma Kalitesi, dumanın daha iyi dönmesini sağlar.  Daha ayrıntılı bilgi için Koruma dokümanına bakın .

İşte PCG Simetrik seçeneği açıkken yapılan simülasyonun önizleme animasyonu.

Şimdi duman daha iyi dönüyor, ancak çok uzun süre sıcak kalıyor. Bunu düzeltmek için  Phoenix Yangın/Duman Simülatörünü seçin ve Dinamikler  bölümüne gidin  .  Soğutma değerini  3’e  yükseltin .

Yeni dinamik ayarlarıyla simülasyonu tekrar çalıştırın.

Şimdi sıcak duman daha hızlı soğuyor. Sıcak dumanın kısa kuyruğu, soğuk dumanın uzun çizgisiyle birleşince daha inandırıcı görünüyor.

Dumanın daha hızlı yükselmesini sağlamak için, Yangın/Duman Simülatörü’nü seçin, Dinamikler bölümüne gidin  ve  Duman Yükselişini 20.0  olarak  ayarlayın . Yeni Dinamikler ayarlarıyla simülasyonu tekrar çalıştırın.

Bu örnek, kaldırma kuvveti ayarlandıktan sonraki durumu göstermektedir.

Simülasyona daha fazla gerçekçilik katmak için,   rüzgarın etkisini simüle etmek amacıyla Phoenix Düzlem Kuvveti kullanıyoruz.

Oluştur Paneline gidin →  Yardımcılar sekmesi → Phoenix ve bir Phoenix Düz Kuvvet  ekleyin  . Bu basit bir yönlü kuvvettir.

Sahnedeki Düzlem Kuvvetinin  tam Konumu  XYZ : [23.0, -69.0, 19.0]’dır.

Simgeyi eksi X yönüne bakacak şekilde döndürün ve Kuvvet değerini 5,0 m olarak ayarlayın . Sürükleme değerini 0,1 olarak ayarlayın . Simgenin Arkasına Kuvvet Uygula seçeneğini etkinleştirin.

Sahnedeki Düzlem Kuvvetinin  tam Dönüşü  XYZ : [-90.0, 0.0, 0.0]’dır.

Etki listesinden Sıvıyı kaldırın , çünkü bu daha sonra okyanus yüzeyine doğru yayılmasına neden olur. Okyanus sıvısı tamamen yer değiştirme ile kontrol edilir.

Daha detaylı bir sonuç elde etmek için,  son simülasyon için Hücre Boyutunu küçülterek Izgara Çözünürlüğünü de artırıyoruz.

Grid açılır menüsünü açın ve aşağıdaki değerleri ayarlayın:

• Hücre Boyutu: 0,156 m

• Beden XYZ: [ 50, 50, 75]

 Simülasyonu çalıştırmak için Başlat düğmesine basın  .

Örnekte görüldüğü gibi, duman yavaşça sağa doğru yayılıyor.

PHXSource_Missile_Smoke’a  biraz rastgelelik  katalım  . Gürültü değerini 0.05  olarak  ayarlayalım .

Simülasyonu tekrar çalıştırın.

İşte böyle görünüyor.

Rastgeleleştirme seçenekleri ,  her bir ızgara pikseli için sıvının hızında rastgele dalgalanmalar ekler. Bu, duman izinin hacmini azaltarak ilginç efektler üretir.

Yangın/Duman Simülatörü seçiliyken , Dinamikler bölümüne gidin . Rastgeleleştirme Miktarını 0,15 olarak ayarlayın .

Animasyonun tam uzunluğunu simüle etmek için,  Simülasyon  açılır menüsüne gidin ve  Durdurma Karesi için  Zaman Çizelgesi  seçeneğini etkinleştirin. Simülasyonu başlatmak için Başlat düğmesine basın   .

İşte şimdiye kadarki simülasyon animasyonunun önizlemesi.

Duman ince ve koyu görünüyor.

Yangın/Duman Simülatörü → İşleme bölümüne gidin ve Hacimsel Seçenekler’e tıklayın . Resimde gösterildiği gibi renk geçişini ve eğriyi ayarlayın.

Duman Rengi bölümünde , Sabit Renk’i saf beyaza ( RGB: 255, 255, 255 ) ayarlayın . Ardından, Ana Çarpanı 2,0’ye yükseltin . Basit Duman Opaklığını 0,99 olarak ayarlayın .

Alternatif olarak, örnek sahnede bulunan SLBM_rendering_preset.tpr dosyasından bir İşleme Ön Ayarı yükleyebilirsiniz .

İşte bu sahnenin mevcut aşamasının bir görüntüsü.

Duman izinin gerçekçiliğini daha da artırmak için,  Phoenix Yangın/Duman Simülatörü’nü seçin, İşleme bölümüne gidin   →  Hacimsel Seçenekler .  Duman Opaklığı  bölümünde ,  Emilim Sabiti Rengini RGB (96, 96, 117)  olarak  ayarlayın .

Şimdi hafif mavimsi bir tonu olan beyaz bir duman izi görüyoruz. Sıcak art yanma ile soğuk duman izi arasındaki oran ikna edici görünüyor.

Yangın /Duman Simülasyonu tamamlandı. Şimdi bu eğitimin sıvı kısmına geçelim. Sahne Gezgini’nde , PhoenixFDFire düğüm girişinin solundaki Göz Simgesine tıklayarak Phoenix FD Yangın/Duman Simülatörünü gizleyin .

Şimdi sıvı simülasyonuyla ilgilenelim. Oluştur Paneli → Oluştur → Geometri → PhoenixFD → PhoenixFDLiquid yolunu izleyin .

Simülatörün sahnedeki tam konumu XYZ: [0.0, 0.0, 0.0] şeklindedir .

Grid açılır menüsünü açın ve aşağıdaki değerleri ayarlayın:

• Hücre Boyutu : 0,21 m

• Beden XYZ : [130, 130, 154]

• Konteyner Duvarları : X, Y ve Z Yönlerine Açık

PhoenixFDLiquid’in Çıkış (Output) seçeneğini seçin . Her şeyi varsayılan değerlerinde bırakın.

PhoenixFDLiquid → Sahne Etkileşimi açılır menüsünü seçin  . Ekle’ye basın ve Sahne Gezgini’nde PF Kaynağı’nı seçin .

“Mevcut Olaylar” penceresini açalım . Hem ” PF Kaynağı 001→PF Kaynağı 001 ” hem de ” PF Kaynağı 001→Olay 001 ” seçeneklerini seçin ve Tamam’a basın . Artık tüm PFlow parçacıkları sıvı simülasyonundan çıkarıldı.

Bu eğitimde kullanacağımız üç sıvı kaynağı şunlardır :

• Füze, sıvı kaynak için kullanılan ilk geometridir.

• Sıçramaları artırmak için sıvı kaynak olarak jeosfer eklenmiştir.

• Füze dumanı okyanus yüzeyine çarptıktan sonra çok sayıda sıçrama oluşturmak için koni geometrisi eklendi.

 Sahneye, Oluştur Paneli → Oluştur → Yardımcılar → PhoenixFD → PHXSource yolunu izleyerek bir Phoenix Sıvı Kaynağı oluşturun . Adını LiquidSrc-Missile olarak değiştirin  .

 Ekle düğmesine basarak  hangi geometrinin yansıtılacağını seçin ve Sahne Gezgini’ne Füze  girişini ekleyin .

LiquidSrc füzesi için  :

• Yayın Modunu Yüzey Kuvveti  olarak  ayarlayın   ve Çıkış Hızı değerini canlandırın.

• Sıvı Emisyonunu Etkinleştir

• Hareket Hızını 1.0 olarak ayarlayın .

Grafik Düzenleyiciler/İzleme Görünümü → Eğri Düzenleyici’ye gidin  ve Sıvı Füze’nin Çıkış  Hızı  eğrisine anahtar kareler ayarlayın  . Çıkış Hızı için anahtar kareler ayarladık  , böylece zaman içinde değişebilir. Kareler ve değerler ekran görüntülerinde gösterilmektedir.

İşte Sıvı Füzenin Çıkış Hızı’nın anahtar karelerini gösteren bir tablo . 

PhoenixFDLiquid’in Dynamics sürümüne gidin . İlk Dolum Yüzdesini 10.0 olarak ayarlayın . Hem Köpük hem de Sıçrama /Sis seçeneğini etkinleştirin. Buradaki diğer her şeyi varsayılan değerlerinde bırakın.

Oluşturma (Rendering) bölümünde , Modu “Cap Mesh” olarak ayarlayın . Okyanus Seviyesi % değerini 10.0 olarak ayarlayın. Bu değer, İlk Dolum (Initial Fill Up) değeriyle aynıdır .

 Köpük seçeneğini etkinleştirin . Köpük parçacıkları  için bir Phoenix Parçacık Gölgelendiricisi oluşturulmasını isteyip istemediğiniz sorulduğunda , Evet’i seçin. Bu, Köpük parçacıkları grubu, Gölgelendirici ve Sıvı Simülatörü arasında otomatik olarak bağlantı kurar . Sıçrama/Sis seçeneğini Sıçrama için etkinleştirdiğinizde de aynı durum geçerlidir .

Şimdi sahnede iki Parçacık Gölgelendirici (Particle Shader) var . Bunları sırasıyla ParticleShader-Foam ve ParticleShader-Splash olarak yeniden adlandırın .

ParticleShader-Foam’un Modunu Points olarak ayarlayın . Diğer ayarları şimdilik varsayılan değerlerinde bırakın.

Sis parçacığına gelince , bunun için manuel olarak yeni bir Parçacık Gölgelendirici oluşturmanız gerekiyor .

Oluşturma Paneli → PhoenixFD’ye gidin ve sahnede yeni bir Parçacık Gölgelendirici oluşturmak için PHXFoam düğmesine basın. Adını ParticleShader-Mist olarak değiştirin . 

PhoenixFDLiquid Simülatörü seçiliyken, bir kareyi simüle edin. Bu adım, Phoenix’in sahnede Köpük/Sıçrama/Sis parçacıkları listesi oluşturmasına olanak tanır.

ParticleShader-Mist seçiliyken , Değiştirici Paneline gidin . Sahne Gezgini’nde PhoenixFDLiquid girişini seçmek için Ekle düğmesine basın , ardından Tamam’a basın . 

Mevcut Etkinlikler penceresini açın ve Parçacık[Sis]of[PhoenixFDLiquid001] öğesini seçin. Tamam’a basın .

 ParticleShader-Mist’in modunu Sis olarak  ayarlayın  . Volume Light Cache seçeneğini devre dışı bırakın. 

Artık köpük/sıçrama/sis parçacıkları için üç Parçacık Gölgelendirici de ayarlandı.

Füze fırlatıldığında sudan sıçramalar çıktığını görebilirsiniz. Ancak sıçramalar yeterli değil ve parçacık oluşumunun dağılımı optimal değil.

Hangi parçacığın hangisi olduğunu daha net görmek için, farklı parçacık türlerinin renk örneklerini değiştirelim. Sahnede PhoenixFDLiquid’i seçin ve Önizleme bölümüne gidin. Sıçrama , Sis ve Köpük parçacıklarını sırasıyla Mavi (RGB: 0, 0, 255), Kırmızı (RGB: 255, 0, 0) ve Yeşil (RGB: 0, 255, 0) renklerine ayarlayın.

Sıçrama/Sis/Köpük parçacıklarının renklerine göre dağılımını takip edebilmemiz için, “Göster” seçeneğinin işaretini kaldırarak Sıvı Önizlemesini devre dışı bırakın .

Tüm parçacık türleri için Ölçek Rengi Ayarını “Ölçeklendirme Yok” olarak ayarlayın .

İşte simülasyonun önizlemesi.

Köpük uygulamasında , Köpük Miktarını 10.0’a yükseltin . Doğum Eşik Değerini 1.0 m’ye düşürün .

Yeni ayarlarla simülasyonu çalıştırın.

Füze fırlatıldıktan sonra daha fazla köpük parçacığı oluşuyor . Ancak köpük çok hızlı yükseliyor ve simülatör tarafından kırpılıyor .

Köpük rulo seçeneğini seçin . Maksimum Dış Boyut Yaşını 4.0 ve B2B Etkileşimini 0 olarak ayarlayın . Yükselme Hızını 3.0 m’ye ve Düşme Hızını 30.0 m’ye düşürün .

Yeni dinamik ayarlarıyla simülasyonu çalıştırın.

Şimdi köpük parçacıkları yukarı doğru fırlıyor ve Sıvı Simülatörünün sınırlarının dışına bile çıkmaya devam ediyorlar .

Sıçrama/Sis seçeneğini seçin . Sıçrama / Sis oranını 0,05’e düşürün ve Sis Miktarını 300,0’e yükseltin . Maksimum Dış Boyut Yaşını 4,0 olarak ayarlayın .

Yapılan ayarlarla simülasyonu tekrar çalıştırın.

Simülasyonu kontrol edelim.

Füzenin oluşturduğu sıçramanın şekli şu anda istediğimiz gibi değil. Ayrıca, sıçramanın miktarı da yeterli değil.

Sahneye yeni bir Sıvı Kaynağı ekleyelim: Oluştur Paneli → Oluştur → Yardımcılar → PhoenixFD → PHXSource yolunu izleyin . Adını LiquidSrc-Geosphere olarak değiştirin.

Hangi geometrinin yansıtılacağını seçmek için Ekle’ye basın .  Sahne Gezgini’nde GeoSphere girişine tıklayın.

 LiquidSrc-Geosphere için :

• Yayın Modunu  Yüzey Kuvveti olarak ayarlayın  ve Çıkış Hızı değerini canlandırın.

• Sıvı Emisyonunu Etkinleştir

Grafik Düzenleyiciler/İzleme Görünümü → Eğri Düzenleyici’ye gidin  ve anahtarları LiquidSrc   -Geosphere’in Çıkış Hızı  eğrisine ayarlayın .

Çıkış Hızı için anahtar kareler ayarlayın , böylece kademeli olarak değişebilir. Kareler ve değerler ekran görüntülerinde gösterilmektedir.

Teğetler için de anahtar kareleri kademeli olarak ayarlayın.

Simülasyonu tekrar çalıştırın.

Şimdi denizden gelen sıçrama sesleri daha güçlü.

Şimdi sahnede bir Phoenix Sıvı Kaynağı oluşturalım ( Oluştur Paneli → Oluştur → Yardımcılar → PhoenixFD → PHXSource ). Adını LiquidSrc-Cone olarak değiştirelim.

 Hangi geometrinin yansıtılacağını seçmek için  Ekle düğmesine basın  . Sahne Gezgini’nde Koni  seçeneğine tıklayın .

LiquidSrc-Cone için  :

• Yayın Modunu  Yüzey Kuvveti olarak ayarlayın  ve Çıkış Hızı değerini canlandırın.

• Sıvı Emisyonunu Etkinleştir

• Parçacıkları etkinleştirin . Türü “Sıçramalar” olarak ayarlayın ve değerini 40.0 olarak belirleyin.

Grafik Düzenleyiciler/İz Görünümü → Eğri Düzenleyici’ye gidin  ve  LiquidSrc-Cone’un Çıkış  Hızı  eğrisine anahtar noktalar yerleştirin .

Çıkış Hızı için anahtar kareleri ayarlayın , böylece zaman içinde değişebilir. Kareler ve değerler ekran görüntülerinde gösterilmektedir.

Tüm anahtar kareler, Kademeli Teğetler olarak ayarlanmıştır  .

Simülasyonu tekrar çalıştırın.

Füze dumanı okyanus yüzeyine çarptığında okyanustan çok sayıda sıçrama oluştuğunu görebilirsiniz.

PhoenixFDLiquid seçiliyken, İşleme (Rendering) bölümüne gidin  ve  Modu Okyanus Ağı (Ocean Mesh)  olarak  değiştirin. Ekran Dışı Kenar Boşluğunu (Off-Screen Margin) 15.0 olarak ayarlayın .

Okyanus yüzeyine detaylar eklemek için, Yer Değiştirme seçeneğini etkinleştirin. Harita yuvasına bir PhoenixFDOceanTex nesnesi takın.

Kopyala seçeneğini kullanarak dosyayı Malzeme Düzenleyicisine sürükleyin (Kopyala seçeneği bu Haritanın bir kopyasını oluşturduğu için, iki ayrı PhoenixFDOceanTex dosyasıyla uğraşmak yerine her iki kaynak için de aynı dokuyu kullanmak isteyeceksiniz). Dokuyu OceanTex olarak yeniden adlandırın .

 İşte bu eğitimde kullanacağımız OceanTex parametrelerinin değerleri  :

• Rüzgar Hızına Göre 5,0 m’ye Kadar Kontrol

• Ayrıntı Seviyesi 12’ye kadar

• Keskinlik 0,9’a kadar

• Hız Tutarlılığı 0,1’e

• Dalga Tepesi 0,5’e

Koordinat Z Açısını 90.0 olarak ayarlayın, böylece okyanus dalgalarının yönü sahnedeki PlainForce’un yönüyle hizalanır. PlainForce’un yönünü değiştirirseniz, Okyanus Doku Haritasının Koordinatlarını buna göre ayarlayın.

345344, PhoenixFDOceanTex’in tohum değeri için varsayılan değerdir. Varsayılan değerinde bırakın.

Şimdi su materyaline bir göz atalım. Bir V-Ray Materyali oluşturun ve bunu PhoenixFDLiquid Simülatörüne atayın .

Dağılım rengini siyaha ayarlayın .

Yansıtma ve Kırılma renkleri beyaza ayarlanmıştır; Kırılma İndeksi 1’e (yani temiz havanın Kırılma İndeksine) ayarlanırsa tamamen şeffaf bir malzeme elde edilir. Ancak Kırılma İndeksini 1,333’e  ayarlayalım ; bu, suyun fiziksel olarak doğru Kırılma İndeksidir.

Yansıma ve kırılma için maksimum derinliği 8 olarak ayarlayın .

Sahnedeki aydınlatma kaynaklarının oluşturduğu yansımaları hafifçe bulanıklaştırmak için Yansıma  Parlaklığını  0,85’e düşürün.

Şimdi render alırsanız, suyun tamamen şeffaf olduğunu ve okyanus suyuna benzemediğini fark edeceksiniz.

Bunun yerine, Sis rengini RGB: [53, 146, 125]  olarak  ayarlayalım  ve Derinliği 300.0 olarak belirleyelim. Bu, ışık ışınlarına müdahale eden her türlü parçacığı içeren büyük bir su kütlesinde beklenen türde bir gölgelendirme oluşturur.

Sahne Gezgini’nde, PhoenixFDFire düğüm girişinin solundaki Göz simgesine tıklayarak Phoenix FD Ateş/Duman Simülatörünü görünür hale getirin. Artık sahnede hem Sıvı hem de Ateş/Duman efektlerini oluşturmaya hazırız.

Fotoğrafta sis çok seyrek görünüyor.

ParticleShader-Mist seçiliyken, Renk örneğini Gri (RGB: 155, 159, 148) olarak ayarlayın. Sis Yoğunluğunu 0,4’e yükseltin.

Şimdi sis daha yoğun görünüyor. Ancak köpük çok grenli görünüyor. Hem köpük hem de sıçrama aşırı pozlanmış gibi. Bunları nasıl ayarlayacağımıza bakalım.

ParticleShader-Foam seçiliyken, Renk örneğini Mavimsi Beyaz bir renge (RGB: 180, 198, 198) ayarlayın. Nokta Yarıçapını 0,5’e düşürün.

ParticleShader-Splash seçiliyken,  Renk  örneğini Mavimsi Beyaz bir renge (RGB: 180, 198, 198) ayarlayın.

Köpük şimdi daha ince görünüyor. Ancak okyanus yüzeyinde, özellikle okyanusun uzak tarafında, hala siyah izler görülebiliyor.

PhoenixFDLiquid seçiliyken, İşleme (Rendering) bölümüne gidin  ve  Okyanus Alt Bölümlerini (Ocean Subdivs)  3.0’a yükseltin.

Gördüğünüz gibi, Okyanus Alt Bölümlerinin sayısını artırmak, okyanus yüzeyindeki siyah lekeleri azaltıyor.

V-Ray Frame Buffer’ı açın ve   Lens Efektleri, Pozlama, Beyaz Dengesi ve Filmik Ton Eşleme için katmanlar eklemek üzere Katman Oluştur simgesini kullanın.

Son görüntü, V-Ray Frame Buffer kullanılarak, renk düzeltmeleri ve son işlem efektleri şu şekilde ayarlanarak oluşturulmuştur:

Filmik Ton Haritası:

• Tip – Hable;

• Omuz kuvveti: 0.160;

• Doğrusal dayanım: 0,280;

• Doğrusal açı: 0,300;

• Ayak parmağı kuvveti: 0,620;

• Beyaz nokta: 1.500.

Beyaz dengesi:

• Sıcaklık: 5641.5.

Maruziyet:

• Pozlama: 0,094;

• Vurgu Yanması: 1.0;

• Kontrast: 0,230.

Lens Efektleri:

• Opaklık: 0,690;

• Boyut: 26.140;

• Yoğunluk: 1.080;

• Bloom: 0,400;

Dilerseniz, tercihlerinize bağlı olarak bu efektler için başka değerler de kullanabilirsiniz.

Alternatif olarak, örnek sahnede bulunan SLBM_VFB.vfbl dosyasından bir İşleme Ön Ayarı yükleyebilirsiniz .

Ve işte nihai görüntülenmiş sonuç.