Bu sayfadaki talimatlar, Chaos Phoenix 4 ve V-Ray GPU kullanarak bir bulutsu oluşturma sürecinde size yol gösterir.
Genel Bakış #
Bu, orta seviye bir eğitimdir. Phoenix hakkında önceden bilgi sahibi olmanız gerekmemekle birlikte, burada gösterilen kurulumu başka bir duruma uyarlamak, ana platformun araçları hakkında daha derin bir anlayış ve simülasyon ayarlarında bazı değişiklikler gerektirebilir.
Bu eğitimde, Phoenix ile nasıl bir bulutsu oluşturacağınızı göstereceğiz. Bulutsu, uzayda devasa bir toz ve gaz bulutu olduğundan, onu duman olarak simüle edeceğiz ve ardından bulutsu görünümü vermek için ışıklar ekleyeceğiz. Tek bir simülatörle simülasyon yaptıktan sonra, bunu altı örneğe kopyalayacağız. Daha iyi işleme performansı için sahneyi V-Ray GPU kullanarak işleyeceğiz.
Bu simülasyon için en az 3ds Max 2017 için Phoenix 4.30 Resmi Sürümü ve V-Ray 5 Resmi Sürümü gereklidir. Phoenix ve V-Ray’i https://download.chaos.com adresinden indirebilirsiniz . Burada gösterilen sonuçlar ile kurulumunuzun davranışı arasında büyük bir fark fark ederseniz, lütfen Destek Formunu kullanarak bizimle iletişime geçin .
Proje dosyalarını indirmek için:
Takip etmek istiyorsunuz ama ehliyetiniz yok mu?:
Ünitelerin Kurulumu #
Ölçek, herhangi bir simülasyonun davranışı için çok önemlidir. Simülatörün gerçek dünyadaki birim cinsinden boyutu, simülasyon dinamikleri için önemlidir.
Büyük ölçekli simülasyonlar daha yavaş hareket ediyor gibi görünürken, orta ve küçük ölçekli simülasyonlarda çok sayıda güçlü hareket gözlemleniyor.
Simülatörünüzü oluştururken, Simülatörün gerçek dünyadaki sınırlarının gösterildiği Izgara (Grid) seçeneğini işaretlemeniz gerekir. Sahnedeki Simülatörün boyutu değiştirilemiyorsa, Izgara ( Grid) seçeneğindeki Sahne Ölçeği (Scene Scale) seçeneğini değiştirerek çözücüyü ölçeğin daha büyük veya daha küçükmüş gibi çalışmasını sağlayabilirsiniz .
Phoenix çözümleyicisi, Görüntü Birimi Ölçeğini nasıl görüntülemeyi seçtiğinizden etkilenmez; bu sadece bir kolaylık meselesidir.
Bu eğitimin odak noktası büyük ölçekli bir simülasyon olduğundan, birimleri metre olarak ayarlamak mantıklı bir seçimdir.
Özelleştir → Birim Ayarları’na gidin ve Görüntü Birimi Ölçeğini Metrik Metre olarak ayarlayın . Ayrıca, Sistem Birimlerini 1 Birim 1 Metreye eşit olacak şekilde ayarlayın .
Sahne Düzeni #
Bu eğitimde, ilk kurulum için tek bir simülasyon oluşturacağız ve ardından son kurulum için bu simülasyonu altı kez kopyalayacağız.
Başlangıç sahne kurulumu aşağıdaki unsurlardan oluşmaktadır:
-
Duman kaynağı için Torus düğümü geometrisi kullanılmıştır.
-
Phoenix Yangın/Duman Simülatörü (PhoenixFDFire001) .
-
Phoenix Ateş/Duman Kaynağı, Torus Düğümü geometrisinden duman yaymaktadır .
-
Aydınlatma için Omni 001 ışık .
-
Görsel geliştirme render işlemleri için V-Ray Camera 001 .
-
PHXTurbulence, dumanın hareketine çeşitlilik katmak için kullanılan bir eklentidir.
Son sahne düzenlemesi aşağıdaki unsurlardan oluşmaktadır:
-
Phoenix Fire/Smoke Simulator’ın beş örneği (PhoenixFDFire002 ~ 006) .
-
Aydınlatma için iki adet daha Omni ışık ( Omni 002 ve Omni 003 ) .
-
Daire şekli.
-
Son render işlemi için V-Ray Camera 002 kullanılmıştır; kamera, daire şekline göre yol kısıtlamasına tabi tutulmuştur .
-
PCloud parçacık sistemi yıldızlar olarak kullanıldı.
Omni002 ve Omni003 ışıkları kapatılmış ve PCloud, “nebula_max2017_start.max” sahnesinde gizlenmiştir.
Duman emisyonu için kullanılan geometri bir Torus Düğümü’dür. Daha organik bir görünüm kazandırmak için üzerine Gürültü değiştirici uyguladık.
Torus düğümünü istediğiniz başka bir geometriyle, örneğin bir halka geometrisiyle değiştirebilirsiniz. Yayıcı geometrisi, bulutsunun başlangıç şeklini belirler.
Eğitimin ilerleyen aşamalarında, daha fazla çeşitlilik katmak için Phoenix Turbulence kullanarak bulutsunun dumanını dağıtacağız, ancak geometri bulutsunun nihai görünümünde hala önemli bir rol oynuyor.
Işıklar, Kameralar ve Çevre #
Bu eğitimde izlememiz gereken birçok adım var. Konuyu kısa tutmak için sadece Phoenix ile ilgili adımlara odaklanalım; sağlanan örnek sahnedeki kamera ve ışık ayarlarını kullanmaktan çekinmeyin.
Bilginize, aşağıda ışık, kamera ve ortam parçacığı ayarlarını bulabilirsiniz.
Phoenix Simülasyonu #
“Düzenleme Paneli → Oluştur → Geometri → PhoenixFD → FireSmokeSim” yolunu izleyin .
Phoenix Simülatörünün sahnedeki tam konumu XYZ : [ -2.0, 0.0, -0.17 ] ‘dir .
Grid açılır menüsünü açın ve aşağıdaki değerleri ayarlayın:
-
Sahne Ölçeği : 1.0
-
Hücre Boyutu : 0,086 m .
-
Boyut XYZ: [ 363, 371, 261 ] – Simülatör boyutunu yalnızca emisyon geometrisini kapsayacak kadar küçük tutuyoruz.
-
Uyarlanabilir Izgara : Duman – Uyarlanabilir Izgara algoritması, simülasyonun sınırlayıcı kutusunun isteğe bağlı olarak dinamik olarak genişlemesine olanak tanır. 0,02 Eşik değeriyle , simülasyon sınırlayıcı kutusunun köşelerine yakın hücreler 0,02 veya daha yüksek bir Duman değerine ulaştığında Simülatör genişler;
-
Ekstra Marj : 5. Ekstra Marj seçeneği, Uyarlanabilir Izgara algoritmasının simülasyondaki hızlı hareketleri (örneğin bir patlama) karşılayacak kadar hızlı genişleyemediği durumlarda kullanışlıdır. Ekstra Marj, ızgarayı her iki tarafta belirtilen sayıda voksel ile önceden genişleterek bu durumu düzeltmeye çalışır .
-
Genişlet ve Küçültme seçeneğini etkinleştirin – bu sayede uyarlanabilir ızgara, ızgaranın sınırlarında çok ince duman olduğunda geri daralmayacaktır.
-
Maksimum Genişletmeyi Etkinleştir : X : (500, 500) , Y : (500, 500) , Z : (500, 500) – simülasyon ızgarasının maksimum boyutunu sınırlayarak bellekten ve simülasyon süresinden tasarruf etmek için.
Bu eğitimin ilerleyen bölümlerinde Simülatörü birkaç kez çoğaltacağız ve kopyaları sahneye dağıtacağız.
Simülatörlerin üst üste geldiği yerlerde herhangi bir dikiş izi görmek istemediğimiz için, Uyarlanabilir Izgara’yı Maksimum Genişletme seçeneğiyle kullanmak, Simülatör sınırında kırpılmış bir hacim oluşturmamızı engeller.
Phoenix Simülatörü → Çıkış açılır menüsünü seçin ve Duman , Dalgacık ve Hız Izgarası Kanalı çıkışlarını etkinleştirin .
Simülasyon tamamlandıktan sonra kullanmayı düşündüğünüz tüm kanalların diske önbelleğe alınması gerekir. Örneğin:
-
Hareket bulanıklığı için render sırasında hız bilgisi gereklidir.
-
Sıcaklık genellikle render işlemi sırasında ateş efekti oluşturmak için kullanılır.
-
Dalgacık, yeniden simülasyon yapılırken dalgacık türbülansı için kullanılır .
PCloud’u Hariç Tutma Listesine Ekleme #
Phoenix Simülatörünü seçin → Sahne Etkileşimi açılır menüsüne gidin . PCloud’u hariç tutma listesine ekleyin.
Varsayılan olarak tüm gizli nesneler hariç tutulsa da, sonraki adımlarda PCloud’u görünür hale getireceğiz. Ancak, onu tekrar gizlemeyi unutma olasılığı vardır ve bu durum akışkan simülasyonumuzu etkileyebilir. Bu nedenle, önlem olarak PCloud’u hariç tutma listesine ekledik.
Ateş/Duman Kaynakları Ekleme #
Sahneye bir Phoenix Ateş/Duman Kaynağı oluşturun: Paneli Değiştir → Oluştur → Yardımcılar → PhoenixFD → PHXSource.
Ekle düğmesine basarak hangi geometrinin yansıtılacağını seçin ve Sahne Gezgini’nde Torus Düğümü girişini seçin.
PHXSource için :
Emisyon Modunu Yüzey Kuvveti , Çıkış Hızını 1.0 ve Dumanı 4.0 olarak ayarlayın . Sıcaklık seçeneğini devre dışı bırakın .
Bulutsunun çekirdeğinin daha opak görünmesini istediğimiz için, duman miktarını artırıyoruz.
Simülatör → Simülasyon açılır menüsü → Durdurma Karesi değerini 38 olarak ayarlayın .
Sayısal alanın şablon dışı kalması için Zaman Çizelgesi onay kutusunun devre dışı bırakılması gerekir. Varsayılan olarak, Zaman Çizelgesi onay kutusu Başlangıç Karesini Zaman Çizelgesindeki ilk kare olarak belirtir.
Simüle edilen dumanın şekli zamanla değişir. İstenilen duman (bulutsu) oluşumunu elde etmek için simülasyon için daha fazla veya daha az kare kullanabilirsiniz. Bu durumda, 38. kareye kadar simülasyon yapmayı seçiyoruz.
İşte bu aşamaya kadar olan simülasyonun önizleme animasyonu. Şu an biraz sönük görünüyor. Hiç de bulutsuya benzemiyor.
Videoda görüldüğü gibi GPU Önizlemesini etkinleştirmek için, Phoenix Simülatörü → Önizleme açılır menüsü → GPU Önizleme → Görünüm Alanında Etkinleştir seçeneğini seçin.
Bu aşamada, Omni 001’in rengi açık maviye ayarlandığı için bulutsu mavi görünmektedir.
Phoenix Turbulence’ı Ekleme #
Yardımcıları Oluştur → Phoenix FD → PHXTurbulence .
XYZ’ye olan konum : [ -2.5, 9.0, 14.0 ] .
Mukavemeti 350.0 ve Boyutu 30.0 m olarak ayarlayın .
Fraktal derinliği 1’e düşürün .
Bozunma türünü “Ters Kare” olarak ayarlayın .
Ardından Yangın/Duman Simülatörüne gidin ve simülasyonu tekrar çalıştırın.
Phoenix Türbülansının konumu simülasyonun sonucunu etkiler. Yukarıda belirtildiği gibi tam konumu ayarlamadıysanız, muhtemelen aynı sonuçları elde edemezsiniz.
İşte simülasyonun şu ana kadarki sonucunu gösteren bir önizleme görüntüsü.
Giriş #
Simülasyon tamamlandıktan sonra, Phoenix Simülatörü → Giriş bölümüne gidin.
Bu eğitim için yalnızca statik bir bulutsuya ihtiyacımız var, Zaman Bükme Kontrolleri Modunu Önbellek Dizini’ne geçirin . Doğrudan Önbellek Dizini’ni 38.0 olarak ayarlayın .
Doğrudan Önbellek Dizini’ni istediğiniz herhangi bir kareye ayarlayabilirsiniz. Farklı kareler, bulutsunun farklı özelliklerini oluşturur. Sonraki kareler, Türbülans kuvveti nedeniyle daha dağınık ve dumanlı bir görünüme sahip olacaktır.
Önbellek verilerinin çokluğu nedeniyle, görüntüleme alanınızın yanıt verme hızı düşerse, Phoenix Simülatörü → Önizlemeye Git açılır menüsü → Önizleme için Önbelleği Oku seçeneğini seçebilir ve geçici olarak Önbellekleri Önizlemeyin olarak değiştirebilirsiniz . Önbellek önizlemesini görmeniz gerektiğinde her zaman seçeneğine geri döndüğünüzden emin olun .
“nebula_max2017_final.max” adlı son sahnede, aynı nedenden dolayı simülatörler “Önbellekleri Önizlemeyin” olarak ayarlanmıştır.
Hacimsel Gölgelendirme Ayarları #
Yangın / Duman Simülatörü → İşleme bölümüne gidin ve Hacimsel Seçenekler’e tıklayın .
Fire dağıtımı için “Temel alınan” seçeneğini “Devre dışı” olarak ayarlayın .
Duman Rengi seçeneği için , “Temel alınan” seçeneğini Duman olarak ayarlayın . Renk geçişini resimde gösterildiği gibi ayarlayın.
Duman Opaklığı açılır menüsünde , “Temel alınan” seçeneğini “Duman” olarak ayarlayın . Eğriyi resimde gösterildiği gibi ayarlayın.
Renk geçişi, farklı duman yoğunluklarındaki duman rengini temsil eden mavi-pembe-kırmızı-mor-siyah olarak ayarlanmıştır. Seyrek dumandan en yoğun dumana doğru bir sıralama sunar. Renk geçişini tercihinize göre özelleştirebilirsiniz.
Alternatif olarak , örnek sahnede bulunan nebula_rendering_preset.tpr dosyasından bir İşleme Ön Ayarı yükleyebilirsiniz .
GPU İşleme #
Çok yoğun hacimsel bir sahneyi işleyeceğimiz için, işleme motoru olarak V-Ray GPU’yu kullanacağız.
Sahnede yalnızca üç adet çok yönlü ışık bulunmaktadır. Hacimsel efektlerin işlenmesini hızlandırmak için V-Ray Ayarları → Genel Anahtarlar → Uyarlanabilir ışıklar açılır menüsünden Tam Işık Değerlendirmesi’ni seçin .
İşte bu aşamaya kadar olan test görüntüsü.
Test render işlemi için V-Ray GPU render motoru için Zaman Sınırını 10.0 olarak ayarladık. Donanımınıza bağlı olarak zaman sınırını ayarlayabilirsiniz.
Sağlanan sahne dosyasındaki ışıklar, duman oluşumunun çatlaklarına dikkatlice yerleştirilmiştir. Bu eğitimin adımlarını tam olarak takip etmediyseniz (örneğin: duman farklı bir geometriden yayılıyorsa), render’ınız tamamen karanlık olabilir. Işıkları duman tarafından örtülmeyecek şekilde seyrek bir alana kaydırabilirsiniz.
Omni 001 ışığını biraz geriye veya kameraya doğru hareket ettirirsek, ışığın konumunu değiştirerek bulutsunun nasıl dramatik bir şekilde değiştiğini fark edin.
Farklı ışık konumlarıyla soldan sağa karşılaştırma görüntüleri: Arkada (2,5, -12, 12), Merkezde (2,5, 0, 12), Önde (2,5, 12, 12).
Tamponlanmış Koruma #
Phoenix Simülatörünü seçin. Bulutsunun uzayda oluştuğu varsayıldığından Yerçekimini devre dışı bırakın. Koruma Yöntemini Tamponlu olarak değiştirin ve Kaliteyi 40 olarak ayarlayın. Kare Başına Adım sayısını 2 olarak ayarlayın . Tamponlu yöntem en zayıf koruma gücüne ve en kısa menzile sahiptir, ancak güzel detaylar üretir. Ayrıntılı bilgi için Koruma dokümanına bakın .
Sıcaklık kanalını dikkate almadan simülasyon yaptığımız için, bu özel durumda yerçekimi olsun veya olmasın simülasyon sonuçlarında herhangi bir fark yoktur.
İşte bu aşamaya kadar olan test render’ı. Varsayılan Dinamik ayarlarıyla elde edilen sonuçlara kıyasla daha iyi bir desen oluşumu görüyoruz.
Resimleme #
Phoenix Simülatörünü açın → Yeniden Simülasyon seçeneğini açın ve Izgara Yeniden Simülasyonunu etkinleştirin .
Resimleştirme özelliğini etkinleştirdiğinizde , Phoenix önizleme ve işleme için önbellek dosyalarını ‘normal’ Çıkış yerine Resimleştirme Çıkış Yolu’ndan okumaya çalışacaktır . Görünüm penceresi boş kalırsa ve önizleme kaybolursa endişelenmeyin; Resimleştirme özelliğini devre dışı bırakarak her zaman orijinal önbellek dosyalarına geri dönebilirsiniz.
Amp.Resolution değerini 0.2 olarak ayarlayın . Bu parametre, yeniden oluşturma işlemi sırasında ızgaranın çözünürlüğünü artırmak için kullanılır .
Amplifikasyon Yöntemini Wavelet Nice ve Wavelet Strength’i 1.0 olarak ayarlayın .
Simülatöre basın → Simülasyon başlatma → Başlat’a tıklayarak simülasyonu başlatın .
Temel simülasyonumuza detaylar eklemek istediğimiz ancak bunu abartmak istemediğimiz için Dalgacık Gücünü 3 (varsayılan değer) yerine 1.0 olarak ayarladık.
Daha detaylı bir sonuç elde etmek için Amp.Resolution değerini daha yüksek bir değere ayarlayabilirsiniz .
İşte bu aşamaya kadar olan test görüntüsü. Gördüğünüz gibi, yeniden simülasyondan sonra, temel simülasyondaki genel desen oluşumunu korurken, dumanlı bulutta daha fazla detay elde ettik.
Simülatör Kopyalama #
Phoenix Simülatörü seçiliyken , Shift tuşunu basılı tutun ve Taşıma Aracı’nı kullanarak Simülatörü yana sürükleyin. Ardından Klonlama Seçenekleri’nde nesne türünü Örnek olarak ayarlayın . Kopya sayısını 5 olarak belirleyin . Tamam’a basın .
Şu anda sahnede altı adet Phoenix Simülatörü bulunuyor ( PhoenixFDFire001~006 ).
Alternatif olarak, Simülatörü çoğaltmak için Düzenle / Klonla açılır menüsünü kullanabilirsiniz. Yukarıda bahsettiğimiz Shift-Klonlama yönteminin avantajı, klonlanan Simülatörlerin aynı konumda oluşturulmayacak olmasıdır. Bu sayede, onları görüntüleme alanında seçmek bizim için daha kolay olacaktır.
Şimdi sahnedeki Simülatör örneklerini hareket ettirin ve döndürün, sağdaki ekran görüntüsündeki gibi düzenleyin.
Render kamerasını V-Ray Camera 002’ye geçirin . Bu, daire şekli boyunca hareket eden kameradır.
Altı simülatörün hepsi tamamen aynı olduğundan, belirgin tekrarlardan kaçınmak için onları döndürmemiz gerekecek.
Sağdaki tablo, her bir Simülatör örneğinin tam konumunu ve dönüşünü göstermektedir. Her bir Simülatörün dönüşümünü tercihinize göre özelleştirebilirsiniz.
|
|
Konum |
Dönme |
|---|
|
|
Konum |
Dönme |
|---|---|---|
|
PhoenixFDFire001 |
-2, 0, -0.17 |
0, 0, 0 |
|
PhoenixFDFire002 |
38.5, -11.5, 0 |
0, 0, 125 |
|
PhoenixFDFire003 |
-37, -3, 0 |
0, 0, -136 |
|
PhoenixFDFire004 |
-3, 0, 50.5 |
121.5, 0, 0 |
|
PhoenixFDFire005 |
-25, -3, 35.5 |
87.5, 0, -103.5 |
|
PhoenixFDFire006 |
41.5, 0, 54 |
156, 0, -58 |
İşte bu aşamaya kadar olan test görüntüsü. Sahnede altı simülatörle, bulutsunun artık daha geniş bir alana yayıldığını görebiliyoruz.
Görüntüyü daha ilgi çekici hale getirmek için sahnedeki diğer iki Omni ışığını ( Omni002 ve Omni003 ) açın .
İşte bu aşamaya kadar olan test render’ı. Artık hem aydınlatma hem de hacimsel simülasyon nihai render için hazır.
Yıldızları görünür hale getirmek için, sahnedeki PCloud’u görünür hale getirin, ardından bir sonraki adıma geçin.
V-Ray Kare Tamponu #
V-Ray Frame Buffer’ı açın ve Lens Efektleri, Beyaz Dengesi, Eğriler, Renk Dengesi ve Filmik ton eşleme için katmanlar eklemek üzere Katman Oluştur simgesini kullanın.
V-Ray 5’i render motoru olarak kullanmak, yeni VFB’de doğrudan Filmic tonemap avantajını sağlıyor. Ancak, daha eski bir V-Ray sürümü veya 3ds Max 2017 veya daha düşük bir sürüm kullanıyorsanız, uygun bir LUT kullanarak benzer bir etki elde edebilirsiniz.
Görüntü, V-Ray Frame Buffer kullanılarak oluşturulmuş olup, renk düzeltmeleri ve son işlem efektleri şu şekilde ayarlanmıştır:
Sinematik ton haritası:
-
Tip – Hable;
-
Omuz kuvveti : 0,670;
-
Doğrusal dayanım : 0,070;
-
Doğrusal açı : 0,490;
-
Ayak parmağı kuvveti : 0,270;
-
Beyaz nokta : 7.880.
Renk Dengesi:
-
Camgöbeği-Kırmızı: -0.090;
-
Macenta-Yeşil: -0.026;
-
Sarı-Mavi: -0.082.
Eğri: (ekran görüntüsünde gösterildiği gibi)
Beyaz dengesi:
-
Sıcaklık : 5429.100
Lens Efektleri:
-
Boyut: 11.110;
-
Yoğunluk: 0,500;
-
Bloom: 0.500;
-
Eşik değeri: 0,570.
Filmic tonemap, VFB (Görüntülü Arka Plan) içerisinde filmin ışığa verdiği tepkiyi simüle etmenizi sağlar.
Tercihinize bağlı olarak, gönderi efektleri için başka değerler de kullanabilirsiniz.
Alternatif olarak , örnek sahnede bulunan nebula_VFB.vccglb dosyasından bir İşleme Ön Ayarı yükleyebilirsiniz .
Duman Rengi Emilimi #
Bulutsunun gerçekçiliğini daha da artırmak için, Phoenix Simülatörünü seçin, İşleme bölümüne gidin → Hacimsel Seçenekler . Duman Opaklığı bölümünde , Soğurma Sabiti Rengini RGB (91, 96, 55) olarak ayarlayın .
Burada belirlenen emilim rengi, temelde bulutsunun mor rengine tamamlayıcı niteliktedir. Ancak, başka bir renk de seçebilirsiniz.
İşte son görüntü. Duman emiliminin renk ayarları sayesinde bulutsunun renginde ek ayrıntılar görebilirsiniz.
Ve işte nihai görüntülenmiş sonuç.
